Sjuul Brummans en Lorena Fa zijn eigenaren van Brummans & Fa Tandartsen in Heerhugowaard. In deze maandelijkse gastcolumn nemen zij lezers om en om mee achter de schermen van hun praktijk. De ene keer gaat het over ontwikkelingen binnen de tandheelkunde, de andere keer over verhalen uit de praktijk of herkenbare vragen die patiënten aan de stoel stellen. Deze maand schrijft Lorena over kosten, over het beeld dat mensen van de tandarts hebben en over uitstellen.


De tandarts is duur. Dat hoor ik regelmatig, en ik snap het ook. Zorgkosten zijn voor veel mensen een reële zorg. Tegelijk merk ik dat er veel onduidelijkheid is over hoe die kosten tot stand komen. En onduidelijkheid kan ervoor zorgen dat een factuur je een rotgevoel geeft. Dat kunnen we vaak voorkomen door uit te leggen wat er achter een bedrag zit.

Om te beginnen: tandartsen bepalen hun tarieven niet zelf. De Nederlandse Zorgautoriteit stelt vast wat een behandeling maximaal mag kosten. Zij berekenen wat er werkelijk voor nodig is: de materialen, de apparatuur, het steriliseren van instrumenten, opgeleid personeel en de tijd. Wij mogen niet meer vragen dan dat bedrag. Elke behandeling heeft een eigen code met een vast tarief. Een moderne praktijk mag daar dus niet meer voor rekenen dan een eenvoudige. Wat wel kan verschillen, is welke verrichtingen er bij een behandeling nodig zijn. Daarom stuur ik vooraf altijd een begroting, zodat u precies ziet waar u aan toe bent.

Wat ook meespeelt, is werk dat niet op de rekening staat. Denk aan een begroting maken en toelichten of mails beantwoorden en iemand terugbellen. Maar ook overleggen met een collega of specialist over een lastige casus. Bij uitgebreide behandelingen ben ik daar soms een uur of anderhalf uur mee bezig voordat iemand in de stoel ligt. Dat is niet zichtbaar, maar het hoort wel bij goede zorg.

Ik denk dat het beeld dat mensen van de tandarts hebben ook uit een andere tijd komt. Toen ik begon, was het vak al aan het veranderen, maar het beeld van vroeger hing er nog omheen: weinig uitleg, weinig inspraak, en niet veel aandacht voor iemand die het spannend vond. In de jaren daarna heb ik gezien hoe dat verschoof. We nemen nu veel meer tijd om opties door te nemen, ook wat financieel haalbaar is. Angst is een onderwerp waar we over praten in plaats van omheen.

Toch merk ik dat kosten voor sommige mensen een reden zijn om weg te blijven. Soms jarenlang. En dat is precies waar het lastig wordt, want een gaatje dat je op tijd vult is een kleine behandeling. Datzelfde gaatje na een paar jaar kan een wortelkanaalbehandeling worden. Wat klein had kunnen blijven, wordt groter. Ook in kosten.

Dat is geen verwijt. Als je bang bent, of als het geld krap is, of allebei, dan is een afspraak maken niet iets kleins. Wat ik wel wil zeggen: er is meestal meer mogelijk dan mensen denken. We kunnen kijken wat urgent is en wat kan wachten. Vaak is een betalingsregeling mogelijk. Soms is er een tussenoplossing die niet ideaal is, maar wel houdbaar. Ik heb zelden een situatie meegemaakt waarin er helemaal niets te bedenken viel.

En soms is de uitkomst dat we niets doen. Ik had laatst een patiënte met klachten na een eerdere behandeling elders. We hebben lang gemaild, verschillende mogelijkheden besproken, en uiteindelijk samen besloten dat afwachten voor haar de beste optie was. Ook dat is een uitkomst. Wat ik daarvan meeneem: het gesprek is vaak waardevoller dan de behandeling.

Dus als u al een tijd niet geweest bent, om wat voor reden dan ook: bel eens. Niet meteen voor een afspraak, maar om te vragen wat er mogelijk is. Dat gesprek kost niets, en het is bijna altijd minder eng dan het van tevoren lijkt.

Meer weten over de praktijk? Kijk op brummansfa.nl of lees het verhaal achter Brummans & Fa op brummansfa.nl/het-verhaal-achter-brummans-fa.